Misschien herken je het: je gaat zitten en ziet meteen iets wat nog moet. Die was, dat berichtje, die afspraak. Je pakt het toch maar even op. Dan is het tenminste gedaan.
Zo wordt rust iets voor ná de takenlijst. Alleen komt er iedere dag weer iets bij. Als alles eerst af moet, blijft ontspannen naar later verschuiven.
Daar komt bij dat spanning ook lichamelijk voelbaar is. Bij stress ben je alerter en spannen je spieren zich aan. Je kunt dus op de bank zitten en je toch opgejaagd voelen. Een lege plek in je agenda zet dat niet zomaar uit.
Wat vraagt er eigenlijk zoveel van je?
Kijk daarom ook naar wat je steeds op je neemt en wat je van jezelf verwacht. Daar kun je op drie manieren mee beginnen.
Kijk wat eraf kan, voordat je beter gaat plannen.
Niet alles wat door je hoofd gaat, vraagt vandaag om actie. Schrijf het gerust op, maar gebruik dat overzicht om keuzes te maken: wat kan wachten, wat kan iemand anders doen en waar kun je nu niets aan veranderen? Bij een taak kun je iets schrappen of uitstellen. Een zorg hoef je niet als extra klus op je lijst te zetten.
Geef jezelf tijd voordat je ja zegt.
Een verzoek is nog geen verplichting. Met ‘ik kijk even of het uitkomt’ voorkom je dat je alweer iets hebt toegezegd voordat je hebt bedacht of er ruimte voor is. Ook een avond zonder plannen telt mee. Die hoef je niet automatisch beschikbaar te stellen.
Ontspan zonder er weer iets van te moeten maken.
Actief ontspannen kan prettiger zijn dan jezelf dwingen stil te zitten. Wandelen, muziek maken of rustig koken geeft je iets anders om mee bezig te zijn dan regelen en oplossen. Kies iets wat je graag doet. Het hoeft geen sportdoel, leerzame podcast of perfect gerecht op te leveren.
Begin bij één moment waarop je normaal automatisch doorgaat. Laat die extra klus liggen of houd een avond vrij, ook als er nog iets te doen is.