Tandenpoetsen is normaal, maar voor je hoofd zorgen niet?

Door Jeroen.

Je poetst je tanden elke ochtend. Niet omdat je een gaatje hebt. Niet omdat de tandarts eraan komt. Je doet het gewoon. Het is een gewoonte, een vanzelfsprekend onderdeel van je dag. En niemand die er raar van opkijkt.

Maar wanneer zorgde jij voor het laatst bewust voor je hoofd?

We leven in een tijd die dat ook lastig maakt. Bijna niemand staat nog echt uit. De telefoon gaat aan voor de ogen open zijn. Werk loopt door in de avond. Scrollen op de bank voelt als rust, maar is gewoon meer prikkels verpakt als afleiding. En je brein verwerkt dat allemaal. De hele dag. Zonder pauze.

Het gekke is: we vinden dat normaal. We klagen erover, maar we accepteren het als de realiteit van hoe het leven nu eenmaal is. Terwijl je de wereld niet kunt veranderen, maar wel hoeveel je binnenlaat van wat er op je afkomt.

Het rare is dat we voor ons lichaam allemaal begrijpen hoe preventie werkt. We sporten om ons hart gezond te houden, niet pas als we een hartaanval hebben gehad. We eten groenten, niet pas als de dokter zegt dat het moet. Maar voor ons hoofd wachten we. Tot we uitvallen, tot we niet meer kunnen slapen, tot we er echt niet meer tegenop kunnen. En pas dan gaan we iets doen.

Waarom eigenlijk?

Ik denk dat het deels komt omdat mentale zelfzorg lang een zweverig imago heeft gehad. Kaarsen, meditatie-apps, retreats. Dingen die bij jou toch niet passen, want jij hebt gewoon veel te doen. En deels omdat er geen zichtbaar signaal is dat aangeeft dat er iets mis gaat. Je hoofd geeft pas laat duidelijk alarm. Waarom zou je iets doen als er nog weinig aan de hand lijkt?

Maar het ontbreken van een alarmsignaal is geen reden om niets te doen. Het is juist de reden om eerder te beginnen.

Want dagelijkse mentale zorg hoeft helemaal niet groot te zijn. Het is niet therapie of een uur meditatie. Het is leren opmerken wanneer je hoofd vol begint te raken, en dan iets kleins doen. Een wandeling zonder telefoon. Een avond zonder scherm. Eerder naar bed dan je eigenlijk van plan was. Bewust een prikkel minder toelaten. Kleine dingen, herhaalbaar, die je brein de ruimte geven die het nodig heeft.

Kleine en consistente stappen, in plaats van ver springen

Dat is precies waar de tandenpoets vergelijking voor mij het sterkst wordt. Je voorkomt gaatjes niet met één grote poetsbeurt per jaar. Je voorkomt ze met twee minuten per dag, elke dag, jarenlang. Dat principe geldt ook voor je hoofd. Niet één grote detox of een week op retraite, maar kleine gewoontes die je volhoudt. Dat is wat werkt. Niet spectaculair, maar effectief.

En voor wie denkt in efficiëntie van tijd, net als ik deed: als je te lang wacht en vastloopt, kost het veel meer tijd om dat weer te herstellen. Dat is misschien wel het belangrijkste wat ik geleerd heb.

Wat ik hoop, en waar Innerstate voor staat, is dat dit gewoon anders gaat worden. Dat goed voor je hoofd zorgen op een gegeven moment net zo vanzelfsprekend is als tandenpoetsen. Niet als grote levensverandering, maar als gewone gewoonte. Iets wat je doet omdat het logisch is, niet omdat je al vastgelopen bent.

Je hoeft niet eerst kapot te zijn om te beginnen. Begin er juist vandaag mee, als je je nog goed voelt. Dan is het het makkelijkst aan te leren.

— Jeroen

Wil je weten hoe jouw hoofd er op dit moment voor staat? Doe de Mentale Balanscheck. Of lees verder over waarom je hoofd ook na een drukke dag maar niet uitstaat in deze blog. Innerstate calm. ondersteunt dagelijkse mentale rust, als kleine gewoonte, geen grote ingreep. Bekijk calm. hier.